نقد فیلم آواتار: آتش و خاکستر؛ اکشنی خیرهکننده با روایتی قابل قبول
به گزارش هیرکان هنر به نقل صبا،جیمز کامرون بیش از شانزده سال است که هیجان پیرامون مجموعه آواتار را زنده نگه داشته است. هر بار که قسمت جدیدی از این مجموعه اکران میشود، تماشاگران صرفاً به دیدن یک فیلم نمیروند؛ بلکه انتظار تجربهای حسی، فراواقعی و غرقکننده را میکشند. اما پرسش اصلی اینجاست: آیا سومین سفر به دنیای پاندورا هنوز میتواند همان شوک و تازگی گذشته را ایجاد کند؟
میراث قسمتهای پیشین آواتار
نخستین فیلم آواتار در سال ۱۳۸۸، با جهانی درخشان و خیالانگیز، مخاطبان را به جنگلهای فرازمینی و صخرههای معلق پاندورا برد و این وعده را داد که سینما وارد آیندهای تازه شده است. اما زمانی که قسمت دوم با عنوان راه آب در سال ۱۴۰۱ اکران شد، آن وعده اولیه تا حدی رنگ باخته بود. انقلاب سهبعدی هالیوود فروکش کرده بود، با این حال سکانسهای زیرآبی فیلم، تجربهای مسحورکننده و نزدیک به واقعیت مجازی را رقم زد؛ هرچند دلبستگی احساسی به سرنوشت پاندورا و ساکنان آبیرنگش دیگر به سادگی گذشته نبود.
