جهان به دنبال روایت صادقانه از زیست ایرانی است؛ کمبود سوژه نداریم

به گزارش هیرکان هنر به نقل از فرهنگ آفرینان،طالبی بیان کرد: همین تفاوت ساختاری است که مسیر تولید را نیز تغییر می‌دهد زیرا وقتی پروژه وارد بازار جهانی می‌شود، دیگر صرفا یک اثر هنری نیست بلکه تبدیل به یک پروژه‌ اقتصادی- فرهنگی می‌شود که برای ادامه‌ حیاتش نیاز به استراتژی، شریک و برنامه دارد. وابستگی صرف به حمایت دولتی، دامنه روایت را محدود می‌کند.

کارگردان مستند «سرنوشت» در بخش دیگری از گفتگو به وضعیت تولید مستند در ایران اشاره و آن را از منظر ساختار اقتصادی تحلیل کرد و گفت: وقتی تولید مستند فقط به حمایت‌های دولتی محدود می‌شود، ناخواسته نوعی وابستگی شکل می‌گیرد که می‌تواند بر انتخاب سوژه، زاویه نگاه و حتی فرم اثر تأثیر بگذارد. در حالی که بسیاری از موضوعات انسانی، محیط‌زیستی و فرهنگی ایران، ظرفیت جهانی دارند و می‌توانند در مدل‌های مشترک تولید بین‌المللی تعریف شوند.

کارگردان مستند « دلبند» تاکید کرد: مسئله اصلی، کمبود سوژه نیست بلکه نبود زیرساخت است. ایران از نظر روایت و محتوا بسیار غنی است اما مشکل اصلی در سطح تولید و عرضه است؛ یعنی نبود شبکه‌ حرفه‌ای برای اتصال فیلمساز به بازار جهانی، پخش‌کننده‌ها و سرمایه‌گذاران بین‌المللی ما را دچار مشکل کرده است.