«سرو، سپید، سرخ» از هفته اول جنگ راه افتاد؛ واکنش سردار موسوی به سریال
به گزارش هیرکان هنر به نقل از فرهنگ آفرینان،عطیه موذن؛ در جهان امروز، فیلم و سریال دیگر صرفاً ابزار سرگرمی نیست؛ بلکه به یکی از مؤثرترین بازوهای شکلدهی به افکار عمومی، بازنمایی واقعیت و حتی هدایت احساسات جمعی تبدیل شده اند. در جامعه امروز ایران نیز، در میانه تحولات پرتنش و وضعیتهای بحرانی، این کارکرد بیش از هر زمان دیگری برجسته می شود. از این حیث نمی توان از اهمیت آثار نمایشی و غیر خبری مرتبط با جنگ برای مخاطب غافل شد.
درواقع تولید آثاری که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم به تجربه زیسته این روزهای جامعه می پردازند و یا حتی نوعی بازنمایی از روزهای جنگ دارند صرفا یک اتفاق هنری نیست بلکه یک ضرورت رسانهای است. چنین آثاری میتوانند به بازسازی روانی جامعه کمک کنند، می توانند فهم مشترکی نسبت به آنچه رخ داده است بهوجود بیاورند (به ویژه که در زمان جنگ شاید برخی مخاطبان غیرتهرانی به دلیل نداشتن مواجهه مستقیم با بمباران، درک متفاوتی از جنگ داشتند) و امکان همدلی را گسترش دهند.
سریال «سرو، سپید، سرخ» از این منظر تلاشی بود تا هم جامعه را به فهم برخی روابط انسانی و وقایع روزهای جنگ نزدیک کند و هم در بستری از این اتفاقات و روایات، قصه ای سرگرم کننده تعریف کند. این سریال با همکاری ۱۳ کارگردان ساخته شد که خروجی آن ۱۴ اپیزود درباره جنگ و زندگی آدمها در این ایام بود.
کارگردانی قسمتهای این مجموعه را بابک خواجهپاشا، لیلی عاج، محمود کریمی، مهدی شامحمدی، امیرعباس ربیعی، محمد علیزادهفرد، رضا کشاورز، محمد پایدار، امیر داسارگر، حسن حبیبزاده، ابوذر حیدری، فرزاد رنجبر و سیدمحمدحسین حسینی برعهده داشتند که هر یک با نگاه و سبک خاص خود، بخشی از این روایت کلان را شکل دادهاند.
