چند طرح سینمایی درباره جنگ رمضان؛ «اهل ایران» چگونه یک ماهه تولید شد؟
به گزارش هیرکان هنر به نقل از فرهنگ آفرینان،جعفریان با اشاره به توسعه زیرساخت اکران سیار عنوان کرد: در حال حاضر، بیش از شش هزار اکرانکننده سیار در کشور با شبکه اکران سیار «بهمن سبز» همکاری دارند و رکوردهای قابل توجهی ثبت شده است؛ بهگونهای که تعداد مخاطبان اکران سیار در سال ۱۴۰۳ تقریبا معادل ۲ ماه فروش سینمای کشور در مؤسسه بهمن سبز بوده است. دستیابی به این رکوردها، به معنای جذب حدود ۱۰ درصد از مخاطبان سالانه سینما در بخش اکران سیار است.
وی تاکید کرد: این نوع توسعهها و فناوریهای نرم در زمینه تماشا و زیرساختهای مرتبط، به شکلگیری زنجیره توزیع منسجم کمک میکند و موجب ترویج آثار تولیدشده و همچنین انتخاب آثاری برای تولید میشود که ظرفیت مناسبی برای ترویج، توزیع، پخش و تبلیغات داشته باشند.
رئیس سازمان سینمایی سوره درباره شکلگیری سریال «اهل ایران» عنوان کرد: ایده سریال «اهل ایران» در روزهای اولیه جنگ مطرح و با همکاری آقای مهدویان و آقای منصوری در مرکز سریال سوره و با مدیریت پروژه توسط آقای پناهلو پیش رفت. این پروژه هم در فرایند تصمیمگیری و رسیدن به ایده، هم فرایند تولید و توزیع برای ما کار متفاوتی بود. تقریبا در بازه یکماهه، از مرحله خلق ایده و طراحی اولیه تا نگارش و توسعه متن (با حضور محمدحسین مهدویان، حدود ۱۲ تا ۱۴ کارگردان، شمار زیادی از نویسندگان و مهدی یزدانیخرم) پیش رفتیم، سپس فرایند تولید و پستتولید و نهایتاً پخش در پلتفرمهای نمایش خانگی، همه به انجام رسید. این پروژه در بازه زمانی یکماهه، رکوردی قابل توجه ثبت کرد. در شرایط استاندارد، چنین فرایندی ممکن بود یک سال به طول انجامد اما به دلیل شرایط جنگی و همدلی و همراهی عوامل، هم ایدهها به سرعت به نتیجه رسید و هم جوشش درونی خوبی در خلق، نگارش و تولید شکل گرفت. هفت تیم تولیدی چابک به صورت همزمان در تهران و در ۲ مقطع ۲ هفتهای، موفق به تولید و ضبط این اثر شدند.
رئیس سازمان سینمایی سوره درباره دغدغه تولید این سریال در مدت زمان محدود بیان کرد: دغدغه اصلی ما از تولید این اثر آن بود که در شرایط جنگی که بسیاری از تولیدات سریال و فیلم در کشور متوقف شده بود، نخست این پیام را بدهیم که سینما فعال است و افراد شاغل در آن دغدغه و انگیزه دارند؛ افرادی که دل در گرو وطن دارند، داغدار شهدا هستند و برای روشن نگه داشتن چراغ این صنعت انگیزه دارند. همچنین هدف دوم، ثبت و ضبط حماسه، حضور مردم، روایتهای سلحشوری و زندگی مردم در این برهه زمانی در قالب اثری داستانی بود، زیرا این فرصتها گذرا هستند و در غیر این صورت، روایت درست از آنها ممکن نبود. هیجان و انگیزه موجود برای راهاندازی این پروژه، میبایست به سرعت به بار مینشست و در حافظه جمعی ملت ماندگار میشد.
