ما ایرانیها همگی «درخت انجیر معابد» هستیم
به گزارش هیرکان هنر به نقل از فرهنگ آفرینان، کی از درختانی که در جزیرهی زیبای خارگ و دیگر جزایرِ جنوبیِ ما میروید، درختِ انجیرِ معابد است. درختی تنومند و رعبآور با عمری طولانی. این درخت ریشههای هوازی دارد. یعنی ریشههایش به جای خاک، در هواست. ریشهها از تنهی درخت بالا میروند و روی ساقهها پیچ و تاب میخورند، مثل اژدهایی هفت سر دهانشان را باز نگه میدارند تا آب و غذایی برای این درخت تناور دست و پا کنند. این ریشه مثل ریشههای دیگر سرش زیر خاک نیست. سری رو به بالا دارد. خودش را پنهان نمیکند. مبارز میطلبد.
انجیر معابد نام دیگری هم دارد؛ نامی گویاتر و بامسماتر؛ «درخت خفه کننده». وقتی درختی دیگر سر راه رشد انجیر معابر قرار بگیرد، خونش پای خودش است. ریشهها و ساقهها هماهنگ با هم آنقدر به پر و پای درخت متجاوز میپیچند تا جانش گرفته شود. جزیرهای که درختش با مزاحمین این میکند، ببینید مردمش با متجاوزین چه خواهند کرد. نه تنها سربازان ایران، که همهی ما شهروندان ایران هر کدام یک درخت انجیر معابد هستیم
