تلویزیون باید همه سلیقهها را جذب کند؛ صلوات شهیدیفرد دستوری نبود
به گزارش هیرکان هنر به نقل از مهر، فواد صفاریان پور برنامه ساز و تهیه کننده درباره مهمترین مولفه ای که می توان این روزها در برنامه سازی تلویزیون مد نظر داشت، به خبرنگار مهر بیان کرد: یک سوال همین ابتدا مطرح می شود که آیا برنامهسازیهای ما از واقعیت خودمان درمی آید یا با آن فاصله دارد؟ اگر من بهمعنای واقعی کلمه معتقد باشم که مردم ایران، مثل یک جعبه مدادرنگی متشکل از رنگهای مختلف، شکلهای گوناگون، زبانها و گویشهای متفاوت، با لحنها، رفتارها و آداب متنوع هستند، در عین حال پژوهش و دانش هم داشته باشم مدل برنامه سازی من هم متفاوت خواهد بود.
وی که از سازندگان «مردم ایران سلام» است که با اجرای محمدرضا شهیدی فرد اواسط دهه ۸۰ روی آنتن رفت، تصریح کرد: برنامه «مردم ایران سلام» مثال خوبی است چون وقتی شهیدیفرد به مردم ایران سلام می کرد همگان احساس میکردند که باید جواب این سلام را پاسخ دهند و با این برنامه به خوبی ارتباط برقرار می کردند. به نظرم این برنامه نمونهای بلامنازع از برنامهای بود که به تمام مردم ایران بهمعنای واقعی کلمه تعلق داشت.
صفاریان پور با اشاره به ویژگی های شهیدی فرد اظهار کرد: خاطرم است که شهیدیفرد پایان برنامه را با صلوات تمام می کرد. من در ابتدا مخالف بودم و می گفتم این برنامه فضای خبری ندارد که پایان بندی اش این چنین باشد و به او می گفتم ممکن است مخاطب حس کند این پایان واقعی و خواسته خودش نیست. اما پس از حدود یک ماه، باوری دیگر در من شکل گرفت زیرا آقای شهیدیفرد از سر اعتقاد شخصی و واقعی خود این کار را انجام میداد. هیچ مدیری از او چنین درخواستی نکرده بود، این باور واقعی خودش بود و مردم هم ارتباط گرفتند. بنابراین تنها یک مولفه وجود دارد که باعث موفقیت می شود؛ اینکه یک برنامه یا عوامل یک برنامه واقعی هستند یا خیر.
وی درباره تاکیدش بر واقعیت توضیح داد: واقعی بودن به این معناست که مجری برنامه کلامش را با اعتقاد واقعی خود بیان کند و باور خودش باشد، حتی موضوع انتخاب شده برای برنامه دغدغه های واقعی مردم باشد و هنگامی که در برنامه ها از «مردم ایران» سخن میگوییم و آنها را خطاب قرار می دادیم منظور همه مردم با همه علایق و سلیقه های متفاوتشان باشد.
