غریب و خسته رسیدم به قتلگاه امیر؛ یادبود امیرکبیر در شعر مشیری
به گزارش هیرکان هنر به نقل از مهر، میرزا تقیخان فراهانی یا همان امیرکبیر، از برجستهترین رجال اصلاحطلب تاریخ ایران و صدراعظم ناصرالدینشاه قاجار بود که از طبقهای فرودست برخاست و با شایستگی و تجربه دیوانی، به عالیترین مقام اجرایی کشور رسید. او متولد ۱۹ دی ۱۱۸۵ خورشیدی بود و در دستگاه قائممقام فراهانی پرورش یافت و با حضور در مأموریتهای سیاسی، بهویژه در عثمانی، دیدی واقعگرایانه و اصلاحطلبانه نسبت به اداره کشور پیدا کرد. همزمان با بهقدرترسیدن ناصرالدینشاه در سال ۱۲۲۷، به صدارت منصوب و با لقب امیرکبیر خوانده شد.
در دوره کوتاه صدارت (تقریباً سه سال و یک ماه) امیرکبیر اصلاحات گستردهای در ساختار اداری، مالی، نظامی و فرهنگی ایران انجام داد. تأسیس دارالفنون، انتشار روزنامه وقایع اتفاقیه، ساماندهی مالیاتها، تفکیک خزانه عمومی از دربار، مبارزه با فساد و رشوه، نوسازی ارتش، گسترش واکسیناسیون آبله و تلاش برای کاهش نفوذ روس و انگلیس از مهمترین اقدامات او بود. این اصلاحات هرچند پایههای نوسازی ایران را تقویت کرد، اما منافع بسیاری از درباریان، اشراف و وابستگان قدرت را به خطر انداخت.
