مروری بر «کارناوال» در زمین بازی پلتفرمهای نوظهور
به گزارش هیرکان هنر به نقل از مهر، بازار محتوای تصویری در روزهای گذشته دستخوش تحولات و حاشیههای مختلفی شده است. از یکسو، پخش اولین قسمت «گنگ» که در ساختار و موضوع دست به یک کار متفاوت زده، از همان گام ابتدایی دچار حاشیه شد و واکنشهای مختلفی در پی داشت، تاآنجاکه به عذرخواهی رپر معروف مهمانش انجامید و درنهایت به دلیل «برخی رفتارها و صحنههای خلاف شئونات فرهنگی، مذهبی و ملی ایران اسلامی، با دستور قضایی متوقف و پرونده قضایی نیز در اینخصوص تشکیل شد» برنامهای که نفس بازگشت مجری آن، علی ضیا، به صحنه پلتفرمی که در هر حال ذیل قوانین جاری کشور است، حامل پیامی جدید برای فضای رسانهای بود.
در مواجهه بدبینانه، همزمانی این بازگشت، فارغ از نوع ورود خود او و پلتفرم پخشکننده برنامهاش، شاید با تحولات جدید در بازارپردازی و معادلات اقتصادی یوتیوب که پیشتر امثال علی ضیا به انتشار برنامههایشان در فضای آن چشم امید بسته بودند هم بیارتباط نباشد؛ چون حالا گزارشهای کاربران و تحلیلگران حوزه دیجیتال نشان میدهد یوتیوب حساسیت خودش را به ترافیک مشکوک، از جمله ترافیک مبتنیبر VPN افزایش داده است؛ رویکردی که میتواند روی بخشی از اقتصاد یوتیوب فارسی هم اثر بگذارد و برگشت سرمایههای برنامههایی را که تصور میکنند با انتخاب فضایی خارج از حیطه زیستبوم رسمی کشور، به تضمین آنها کمک میکنند، دچار خلل کند. ارقام و اعدادی گاه عجیبوغریب که وقتی درباره همین قسمت از «گنگ» که در فیلیموی رسمی منتشر شد، یک رقم گزاف چندین میلیاردی مطرح شده و حرفوحدیثهای زیادی را پیرامون خودش انگیخته، طبیعی است که ظن بالا بودن رقمهای سرمایهگذاری و صرف بودجه در چنین برنامههایی را قوت و چالش برگشت سرمایه را شدت ببخشد.
از طرفدیگر، «کارناوال» هم که بهتازگی به پایان فصل نخستش رسید، با همه تنوع و هیجانش، بیش از آنکه فقط یک پروژه سرگرمی باشد، به یک «آینه» شبیه شد. آینهای که تضاد میان دو جهان را منعکس میکند: جهانِ پلتفرمهای نوظهور و جهانِ رسانه ملی. میدان فراخی که با همه گستردگیاش، وقتی برای نمونه، در مقیاس برنامهای ویژه مثل «کارناوال» مطالعه شود، انبوهی از نکات ظریفتر از مو به دست میدهد.
