ناشی‌گری‌های کمیسر، دوربین عکاسی هنگ کنگی

به گزارش هیرکان هنر به نقل از فرهنگ آفرینان،در این نمایش زبان ابزار قدرت است. ابزار انتقال آن و سرانجام جا به جایی قدرت نیز از همین طریق است. از طرفی در متون دراماتیکی که تعداد کاراکترها هم محدود است غالبا یکی از دشواری‌های کار بازیگران به خاطر سپردن دیالوگ‌های طولانی و پشت سرهم است که این امر نیازمند داشتن تمرکز بالا و تمرین‌های مستمر پیش از اجرا است.

«روال عادی» داستان یک بازجویی ساده است در جامعه استبداد زده‌ای که خبرچینی و گزارش احوال دوست و همکار و همسایه و چه بسا همسر امری عادی تلقی می‌شود. اما در چنین فضای خفقانی هستند هنوز هم شهروندانی که با تجربه و درایت این جا به جایی را امکان پذیر کنند. به گفته میشل فوکو قدرت رابطه بین افراد است و می‌تواند مستقیم یا غیر مستقیم رفتار طرف مقابل را تبین کند.